TMK Madde 301: Babalık Davası

Çocuğun başka bir erkekle soybağı varken babalık davası açılamaz; kayden babaya yönelik soybağının reddi talebi tefrik edilip bekletici sorun yapılır, bu bağ kaldırılınca dava babalık davası olarak sürdürülür

Olay: Davacı, nüfusta babası olarak görünen kişinin gerçek babası olmadığını, biyolojik babasının başka biri olduğunu ileri sürerek nüfus kaydının düzeltilmesini ve biyolojik babasıyla arasında soybağı kurulmasını istemiştir. Mahkeme, kesin süre içinde kayden babaya karşı soybağının reddi davası açılmadığı gerekçesiyle davayı usulden reddetmiş; Özel Dairenin bozmasına karşı direnmiştir.

Karar: Hukuk Genel Kurulu, baba ile çocuk arasında soybağının ana ile evlilik, tanıma veya hâkim hükmüyle kurulduğunu, babalık hükmü için çocuğun başka bir erkekle soybağı bulunmaması gerektiğini açıklamıştır. İddianın ileri sürülüş biçimine göre kayden babaya karşı soybağının reddi talebinin tefrik edilmesi ve babalık davasında bekletici sorun yapılması gerektiğini belirtmiştir. Yargılama sırasında kayden babanın açtığı davada soybağının reddedildiği ve kararın kesinleştiği anlaşıldığından, davaya biyolojik baba yönünden babalık davası olarak devam edilmesi gerektiğine hükmetmiş ve direnme kararını değişik gerekçeyle oy birliğiyle bozmuştur.

“Çocuğun herhangi bir yolla bir başka erkek ile soybağı kurulmuş ise bu soybağı ortadan kaldırılmadıkça babalık davası açılamaz.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş; direnme kararı DEĞİŞİK GEREKÇEYLE bozulmuştur. Kararda Anayasa Mahkemesinin anaya soybağının reddi davası açma imkânı tanımayan kuralı ihlal saydığı 2023 tarihli kararına da değinilmiştir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Babalık davası açma hakkı kişiye sıkı sıkıya bağlıdır; ölen çocuğun mirasçılarının babalık davası açma hakkı yoktur

Olay: Davacı, ölen babasının babasının ölmüş başka bir kişi olduğunu ileri sürerek babalığın tespitini istemiştir. Mezardan alınan örneklerle yapılan DNA incelemesinde ebeveyn-çocuk ilişkisi bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş, istinaf başvurusu esastan reddedilmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, TMK 301 uyarınca babalık davasını ana ve çocuğun açabileceğini, davanın babaya, baba ölmüşse mirasçılarına karşı açılacağını belirtmiştir. Babalık davasını açma ve takip etme hakkının kişiye sıkı sıkıya bağlı olduğunu, açıkça düzenlenmedikçe hak sahibinin ölümüyle mirasçılara geçmediğini, bu nedenle davanın aktif dava ehliyeti yokluğundan usulden reddedilmesi gerekirken esasa girilmesinin doğru olmadığını açıklamıştır. Yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden, bölge adliye mahkemesi kararını kaldırıp sonucu doğru olan ilk derece kararını gerekçesini düzelterek oy birliğiyle onamıştır.

“Babalık davasını açmak ve takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakka ilişkin olup, açıkça düzenlenmemişse hak sahibinin ölümü halinde mirasçılara geçmez. Bu nedenle çocuğun mirasçılarının dava açma hakkı bulunmamaktadır.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir; sonuç değişmemiş, ret gerekçesi usulden rete çevrilmiştir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Mirası reddeden mirasçıların babalık davasındaki davalı sıfatı ortadan kalkmaz; bölge adliye mahkemesi ayrıca Cumhuriyet savcısının babalık davası açamayacağını kabul etmiştir

Olay: Küçüğün kayyımı, evlilik dışı birliktelikten doğan çocuğun ölen bir kişiden olduğunu ileri sürerek babalığın tespitini istemiş; Cumhuriyet Başsavcılığı da aynı istemle dava açmıştır. İlk derece mahkemesi DNA raporuna dayanarak iki davayı da kabul etmiştir. Mirası reddettiklerini belirten davalılar istinaf ve temyiz yoluna başvurmuştur.

Karar: Bölge adliye mahkemesi, kişiye sıkı sıkıya bağlı babalık davasında mirası reddeden mirasçıların taraf sıfatının ortadan kalkmadığını ve mirası reddedenlerin muhtemel mirasçılarının davaya katılmasının gerekmediğini kabul ederek asıl davayı kabul etmiştir. TMK 301'in davayı ana ve çocuğa tanıdığını, Cumhuriyet savcısının babalık davası açamayacağını belirterek savcılığın birleşen davasını aktif husumet yokluğundan usulden reddetmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, mirasçı sıfatı bulunmadığını ileri süren davalının temyiz itirazlarını yerinde görmeyerek kararı oy birliğiyle onamıştır.

“kişiye sıkı sıkıya bağlı eldeki babalık davasında mirası reddeden mirasçıların taraf sıfatı ortadan kalkmadığından, inceleme tarihi itibariyle mirası reddedenlerin muhtemel mirasçılarının davaya dahil edilmesi gerekmediği”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir ONAMA kararıdır; alıntılanan gerekçe BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE aittir. Savcılığın davasının usulden reddi temyiz edilmediği için Yargıtay incelemesine konu olmamıştır. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Biyolojik babanın çocukla arasında soybağı kurulması istemi babalık davası değil tanıma talebidir; aktif dava ehliyeti yokluğundan usulden ret verilemez, TMK 295 uyarınca esasa girilir

Olay: Davacı, evlilik dışı ilişkisinden doğan çocukla arasında soybağı kurulmasını istemiştir. İlk derece mahkemesi DNA raporuna dayanarak davayı kabul etmiş; bölge adliye mahkemesi davacının babalık davası açmakta aktif dava ehliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davayı usulden reddetmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, olayları açıklamanın taraflara, hukuki nitelendirmenin hâkime ait olduğunu hatırlatmıştır. Tanımanın babanın nüfus müdürlüğüne veya mahkemeye yazılı başvurusu ya da resmî senetle veya vasiyetnamesinde yapacağı beyanla olduğunu, başvurucunun bu yollardan birini seçebileceğini ve idari yolun kullanılmasının zorunlu tutulamayacağını belirtmiştir. Davacının istemini tanıma talebi olarak nitelendirmiş, aile mahkemesinin görevli olduğunu ve TMK 295 kapsamında esasa girilmesi gerektiğini belirterek kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“Bu açıklama karşısında davacının tanıma beyanı hakkında, işin esasına girilerek; Türk Medeni Kanununun 295. Maddesi kapsamında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın usulden reddi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Ana tarafından açılan babalık davasında savcıya ve Hazineye ihbar yapılmadan ve çocuğa kayyım atanmadan esasa girilemez; tedbir nafakasında gerekçe ile hüküm çelişemez

Olay: Anne, babalığın tespiti ile birlikte nafaka ve tazminat istemiştir. İlk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi davanın esasına girerek karar vermiştir. Karar davalı tarafından, katılma yoluyla da davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, TMK 301 uyarınca babalık davasının Cumhuriyet savcısına ve Hazineye, dava ana tarafından açılmışsa kayyıma ihbar edileceğini hatırlatmıştır. Bu davada ihbar yapılmadığını ve küçüğe kayyım atanmadığını, yaşı küçük çocuğun kayyım tarafından temsilinin zorunlu olduğunu belirtmiştir. Ayrıca TMK 333 uyarınca babalık davasıyla birlikte nafaka istenebileceğini; bölge adliye mahkemesinin gerekçede tedbir nafakasının az olduğunu tespit edip hüküm fıkrasında tedbir nafakasına yer vermemesinin çelişki oluşturduğunu belirterek kararı oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kişi, yer ve tutar bilgileri aktarılmamıştır.

Gebe kalma döneminde cinsel ilişkinin kabul edilmesiyle TMK 302 karinesi doğar ve aksini ispat yükü davalıya geçer; DNA davetiyesinde masraf gösterilmemişse TMK 284/2'ye dayanılamaz

Olay: Babalık davasında davalı, duruşmada davacıyla birkaç kez cinsel ilişkiye girdiğini kabul etmiş ve DNA incelemesi yapılmasını istemiştir. Mahkeme DNA incelemesi için ihtarlı davetiye çıkarmış, davetiyede masraf gösterilmemiş; davalı süresinde başvurmayınca karar verilmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, babalık davasının soybağı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde açığa çıkarılırsa kabul edilebileceğini, hâkimin maddi olguları re'sen araştıracağını belirtmiştir. Davalının gebe kalma döneminde ilişkiyi kabul etmesiyle TMK 302 karinesinin geçerli olduğunu ve aksini ispat yükünün davalıya düştüğünü açıklamıştır. Ancak ihtarlı davetiyede incelemenin masrafı gösterilmediği için davetiyenin TMK 284/2'ye uygun ve sonuç doğurucu olmadığını, davalı sonraki oturumda rızasını açıkça bildirdiğinden ana, çocuk ve davalı arasında DNA incelemesi yaptırılması gerektiğini belirterek kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“Yasa, çocuğun doğumundan önceki üçyüzüncü gün ile yüzsekseninci gün arasında veya bu sürenin dışında olsa bile fiili gebe kalma döneminde ana ile cinsel ilişkide bulunmuş olmayı, babalığa karine kabul ettiğine göre bu yasal karinenin aksini ispat yükümlülüğü davalıya düşer.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. HMK 292 yürürlüğe girmeden önce verilmiştir; DNA'dan kaçınmanın sonucu bugün Hukuk Genel Kurulunun HMK 292'ye dayanan kararlarına göre değerlendirilir.

Anayasa Mahkemesinin çocuğun süresine ilişkin iptal kararları kesinleşmemiş davalara da uygulanır; DNA incelemesinden kaçınan davalı hakkında TMK 284/2 değil sonraki ve özel düzenleme olan HMK 292 uygulanır

Olay: Ergin davacı, annesi ile davalının evlilik dışı birlikteliğinden doğduğunu ileri sürerek babalığın tespitini istemiştir. Mahkeme, davalı davetiye ve ihzar kararlarına rağmen DNA incelemesine gelmediği için TMK 284/2 uyarınca davayı kabul etmiş, Özel Dairenin bozmasına karşı direnmiştir.

Karar: Hukuk Genel Kurulu önce hak düşürücü süreyi re'sen incelemiştir. Çocuğa ilişkin sürelerin dava açıldıktan sonra Anayasa Mahkemesince iptal edildiğini, hâkimin Türk hukukunu re'sen uygulayacağını ve iptal kararlarının usuli kazanılmış hakkın istisnasını oluşturduğunu belirterek iptalin kesinleşmemiş davaya da uygulanacağını kabul etmiştir. Esas yönünden, soybağının kamu düzeniyle ilgili olduğunu, HMK 292'nin kan veya doku alınmasına katlanma zorunluluğu getiren sonraki ve özel düzenleme olduğunu belirterek davalı hakkında DNA incelemesi yaptırılması gerektiğine hükmetmiş ve direnme kararını oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Hak düşürücü süre yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

DNA incelemesinden kaçınan davalıya HMK 292 uyarınca yakalama, ihzar ve gözlem altına alma dahil tüm zor kullanma tedbirleri uygulanır; görevi ihmal eden yetkililer hakkında suç duyurusu düşünülür (oy çokluğu)

Olay: Kayyımın çocuk adına açtığı babalık davasında davalı, vekille temsil edildiği hâlde yıllarca DNA incelemesine gelmemiş ve kendisine ulaşılamamıştır. Mahkeme TMK 284/2 uyarınca davayı kabul etmiş, iki kez bozulan kararında direnmiştir.

Karar: Hukuk Genel Kurulu, soybağının temel hak ve kamu düzeniyle ilgili olduğunu, hâkimin bilimsel olanaklardan yararlanması gerektiğini belirtmiştir. Anayasa'nın 17. ve 19. maddelerini değerlendirerek HMK 292'nin kan veya doku alınmasına katlanma zorunluluğu getiren özel düzenleme olduğunu, uyuşmazlığın usule ilişkin olduğunu ve derhal uygulama ilkesi gereği sonraki kanun olan HMK 292'nin uygulanacağını kabul etmiştir. Kaçınan davalıya gerektiğinde yakalama, ihzar ve gözlem altına alma dahil tüm zor kullanma tedbirlerinin uygulanması gerektiğini belirterek direnme kararını genişletilmiş gerekçeyle oy çokluğuyla bozmuştur.

Not: ⚠️ Karar OY ÇOKLUĞUYLA verilmiştir. Karşı oya göre TMK 284 hâlen yürürlüktedir, HMK 292 vücuda zorla müdahalenin koşullarını düzenlemediği için yetersizdir ve ilk derece mahkemesinin TMK 284/2'ye dayanan kararı onanmalıydı. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Bozma kararıyla anne, çocuk ve davalının birlikte DNA incelemesine sevki istendikten sonra kişilere ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddedilmesi doğru değildir; zor kullanma tedbirleri uygulanmalıdır

Olay: Babalığın tespiti davası ilk derece ve bölge adliye mahkemesinde reddedilmiş, Yargıtay anne, baba olduğu iddia edilen davalı ve çocuğun aynı anda Adli Tıp Kurumuna sevk edilerek DNA örneklerinin alınması gerektiği gerekçesiyle kararı bozmuştur. Bölge adliye mahkemesi bozmaya uymuş, ancak anneye ve çocuğa ulaşılamadığı gerekçesiyle davayı yeniden reddetmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, HMK 292 uyarınca herkesin soybağının tespiti için kan veya doku alınmasına katlanmak zorunda olduğunu, haklı sebep olmaksızın bu zorunluluğa uyulmazsa incelemenin zor kullanılarak yapılacağını hatırlatmıştır. Hukuk Genel Kurulunun 2023 kararına atıfla yakalama, ihzar ve gözlem altına alma dahil zor kullanma tedbirlerinin uygulanması gerektiğini belirtmiştir. Bozmaya uyulduğu hâlde gereği yerine getirilmeden verilen ret kararını doğru bulmamış ve kararı ikinci kez oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Baba olduğu iddia edilen kişinin mezar yeri sıkı biçimde araştırılmalı, bulunamazsa aynı babasal soydan erkek akrabalarla DNA incelemesi yaptırılmalıdır; mezar bulunamadı diye dava reddedilemez

Olay: Babalığın tespiti davasında mahkeme, baba olduğu iddia edilen ölmüş kişinin mezar yerinin bulunamadığını, Adli Tıp görüşüne göre sağ kalanlarla yapılacak DNA incelemesinin kesin sonuç vermeyeceğini belirterek iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davayı reddetmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, duruşmalı incelemede, ölüm tutanağı getirilerek tutanakta tanık varsa onların, mezar yerini bilebilecek akraba, komşu ve aynı yerde oturanların dinlenmesi, gerekirse keşif yapılması gerektiğini belirtmiştir. Mezar bulunursa oradan alınacak örneklerle, bulunamazsa ayrıntılı nüfus aile tablosu getirilerek amca, amca çocukları ve torunları dahil aynı babasal soydan erkek bireylerle DNA incelemesi yaptırılıp tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğini açıklamış ve kararı oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE, duruşmalı inceleme sonucunda verilmiştir; karar düzeltme yolu açık bırakılmıştır. Kararda anonimleştirilmemiş bir ad bulunmaktadır; kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Ana ve çocuğun dava hakları bağımsızdır; çocuk için süre yoktur; davalının evlenme vaadiyle oyalaması gibi aldatıcı davranışlar ananın gecikmesinde haklı sebeptir ve dava süreden reddedilemez

Olay: Anne, evli olan davalının eşinin hastalığını gerekçe göstererek boşanıp kendisiyle evleneceğini söylediğini, çocuğu tanımayı evlenmelerine bıraktığını ve bu yolla dava açmasını geciktirdiğini ileri sürerek doğumdan yaklaşık üç yıl sonra babalık davası açmıştır. İlk derece mahkemesi davayı kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi süre geçtiği gerekçesiyle reddetmiş ve Özel Dairenin bozmasına karşı davanın çocuk adına değil annenin kendi adına açıldığını belirterek direnmiştir.

Karar: Hukuk Genel Kurulu, ana ve çocuğun dava haklarının bağımsız olduğunu, hakkın kişiye sıkı sıkıya bağlı olup önceden feragat edilemeyeceğini ve babalık hükmünün geçmişe etkili olduğunu açıklamıştır. Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarından sonra çocuk için kısıtlayıcı süre bulunmadığını belirtmiştir. Annenin bir yıllık süresinin geçmesine davalı hileli ve oyalayıcı davranışlarıyla sebep olmuşsa bunun haklı sebep sayılacağını, hakkın açıkça kötüye kullanılmasının korunmayacağını vurgulamıştır. Davalının güven yaratarak davacıyı oyaladığının kanıtlandığını, davanın TMK 303/son uyarınca süresinde açıldığının kabul edilmesi gerektiğini belirterek direnme kararını değişik gerekçeyle oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş; direnme kararı DEĞİŞİK GEREKÇEYLE bozulmuştur. Kurul davanın kimin adına açıldığı sorusunu değil, annenin kendi süresini esas almıştır. Kurul aynı görüşün 12.12.1980 ve 28.03.2001 tarihli Hukuk Genel Kurulu kararlarında da yer aldığını belirtmiştir. Kişi, yer ve tutar bilgileri aktarılmamıştır.

Anne tarafından çocuk adına velayeten açılan babalık davası çocuğun davası sayılır ve hak düşürücü süreye tabi değildir

Olay: Anne, davalının evlenme vaadiyle uzun süre birlikte yaşadıklarını, bu birliktelikten doğan çocuğu davalının nüfusa kaydettirmeyi kabul etmediğini ileri sürerek babalığın tespitini istemiştir. Davalı yargılama sırasında ölmüş, dava mirasçılarla sürdürülmüş ve Adli Tıp raporuna göre kabul edilmiştir. Mirasçılar davanın ana tarafından açıldığını ve sürenin geçtiğini ileri sürmüştür.

Karar: Bölge adliye mahkemesi, Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarından sonra çocuk tarafından veya çocuk adına açılan babalık davalarında hak düşürücü süre bulunmadığını belirterek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, babalık davasının çocuk adına anne tarafından velayeten açıldığının anlaşıldığını belirterek mirasçıların temyiz itirazlarını yerinde görmemiş ve kararı oy birliğiyle onamıştır.

“özellikle babalık davasının çocuk adına anne tarafından velâyeten açıldığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı mirasçıları vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir ONAMA kararıdır; süreye ilişkin ayrıntılı gerekçe bölge adliye mahkemesine aittir. Bölge adliye mahkemesi, babalığın tespitiyle yetinilmesi gerekirken tescil kararı verilmesini hatalı bulmuş, ancak bu yönde istinaf olmadığından yanlışlığa işaret etmekle yetinmiştir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

TMK 304 talepleri babalık davasının fer'isidir; ayrıca harca ve vekâlet ücretine tabi değildir, kesinlik sınırı gerekçesiyle istinaf reddedilemez; ananın manevi tazminat istemi aile mahkemesinin görevi dışındadır

Olay: Anne babalığın tespiti, nafaka, doğum giderleri ve manevi tazminat istemiştir. İlk derece mahkemesi babalığı tespit edip TMK 304 uyarınca tazminata ve nafakaya hükmetmiş, manevi tazminat istemini tefrik etmiştir. Bölge adliye mahkemesi davalının TMK 304 tazminatına yönelik istinafını kesinlik sınırı nedeniyle reddetmiş ve manevi tazminat istemi hakkında da gerekçe yazmıştır.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, babalık davasıyla birlikte açılan ve babalığın fer'isi olan TMK 304 taleplerinin ayrıca harca tabi olmadığını ve ayrı vekâlet ücretine konu edilmeyeceğini, bu nedenle istinaf başvurusunun esastan incelenmesi gerektiğini belirtmiştir. Ananın TMK 304 dışındaki manevi tazminat isteminin Borçlar Kanunundan kaynaklandığını ve aile mahkemesinin görev alanı dışında kaldığını, tefrik edilmiş bu istem hakkında hüküm kurulmasının doğru olmadığını açıklamış ve kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“babalığın hükmen tespiti davası ile birlikte açılan ve babalığın fer’î niteliğinde olan 4721 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinde yazılı ananın mali haklarına ilişkin talepler ayrıca harca tabi olmadığı gibi, kabul veya reddi halinde bu talepler yönünden ayrıca vekâlet ücretine hükmedilmez.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kişi, yer ve tutar bilgileri aktarılmamıştır.

Hukuki sebep gösterilmeden istenen gebelik ve doğum giderleri hâkimce TMK 304 kapsamında nitelendirilir; deliller toplanıp bilirkişi raporu alınmadan ispat edilemedi denilerek ret verilemez

Olay: Anne, gebelik ve doğum sürecini yalnız geçirdiğini, davalının maddi ve manevi destek sağlamadığını belirterek babalığın tespiti, nafaka ve maddi tazminat istemiş, dilekçede hukuki sebep göstermemiştir. Mahkeme babalığı tespit etmiş, maddi tazminat istemini ispatlanamadığı gerekçesiyle reddetmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, ana tarafından açılan babalık davalarında doğum giderleri, altışar haftalık geçim giderleri ve gebeliğin gerektirdiği diğer giderlerin baba veya mirasçılarından istenebileceğini hatırlatmıştır. Hâkimin Türk hukukunu re'sen uygulayacağını, tarafların hukuki nitelendirmeyi doğru yapma zorunluluğu bulunmadığını, istemin TMK 304'e dayandığının anlaşıldığını belirtmiştir. Tanık beyanlarıyla davalının anne ve çocukla ilgilenmediği sabit olduğu hâlde deliller toplanmadan ve bilirkişi raporu alınmadan ret verilmesini ve takdir edilen iştirak nafakasının azlığını bozma sebebi saymış, kararı oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kişi, yer ve tutar bilgileri aktarılmamıştır.

TMK 304 istemlerinde harcama belgeleri, hastane kayıtları ve SGK ödemeleri araştırılmalı, olağan giderler için zabıta araştırması yaptırılmalı; SGK ödemeleri hakkaniyet gereği tazminattan indirilir; ihbar yapılmadan karar verilemez

Olay: Anne, evlilik dışı birliktelikten doğan ve kendi hanesine kayıtlı çocuğun babasının tespitini, birleşen davada nafaka ve TMK 304 uyarınca maddi tazminat istemiştir. Mahkeme asıl davayı kabul, birleşen davayı kısmen kabul etmiştir.

Karar: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, ana ve baba evli değilse velayetin anaya ait olduğunu, yasal temsilci ile küçüğün menfaati çatıştığında kayyım atanacağını ve babalık davasının Cumhuriyet savcısına ve Hazineye ihbar edileceğini hatırlatmış; ihbar yapılmadan karar verilmesini bozma sebebi saymıştır. TMK 304 istemleri yönünden harcama belgelerinin istenmesi, hastaneden bilgi getirilmesi, gebelik ve doğum masraflarının SGK tarafından ödenip ödenmediğinin ve doğum yardımı yapılıp yapılmadığının sorulması, belgelenemeyen olağan giderler için zabıta araştırması yaptırılması ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınması gerektiğini belirterek kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“hastanedeki gebelik muayene ve doğum masraflarının Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödenip ödenmediği, yine anneye Kurum tarafından doğum yardımı yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise miktarı sorulmalı”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kararda anonimleştirilmemiş bir ad bulunmaktadır; kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Geçmiş yıllarda çocuk için yapılan iaşe, kreş ve benzeri giderlerin tazmini TMK'nın ikinci kitabından kaynaklanan bir dava değildir; tefrik edilip asliye hukuk mahkemesinde görülür

Olay: Babası tarafından tanınmış çocuk adına anne, davalının çocukla ilgilenmediğini belirterek doğum öncesi ve sonrası geçim giderleri ile doğumdan dava tarihine kadar çocuk için yapılan iaşe, kreş ve zorunlu giderlerin tazminini ve nafaka istemiştir. Aile mahkemesi davayı kısmen kabul etmiştir.

Karar: Yargıtay 18. Hukuk Dairesi, TMK 304'ün ananın doğum ve geçim giderlerine ilişkin olduğunu, davanın çocuk adına açıldığını ve ananın kendi adına usulüne uygun açılmış bir TMK 304 davası bulunmadığını belirtmiştir. Geçmiş yıllarda çocuk için yapılan masrafların tazmini isteminin aile mahkemesinin görev alanına girmediğini, genel görevli asliye hukuk mahkemesinde görülmesi için tefrik edilmesi gerektiğini açıklayarak esasa girilerek verilen kararı oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. TMK 304 ananın kendi hakkıdır; çocuk adına açılan davada ana adına istenmiş sayılmamıştır. Kararda anonimleştirilmemiş adlar bulunmaktadır; kişi, yer ve tutar bilgileri aktarılmamıştır.

Babalık davasında babalığın tespitiyle yetinilir, ayrıca nüfus bağı kurulmasına karar verilmez; dava süresince tedbir nafakasına, hükmün kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakasına hükmedilir

Olay: Anne babalığın tespiti, TMK 304 giderleri ve dava tarihinden itibaren iştirak nafakası istemiştir. İlk derece mahkemesi DNA raporuna dayanarak davayı kabul etmiş, küçük ile baba arasında nüfus ve soybağı kurulmasına ve dava tarihinden itibaren tedbir ve iştirak nafakasına karar vermiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, davalının diğer temyiz itirazlarını reddetmiştir. Davalının davacının babası olduğunun tespitine karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken ayrıca nüfus bağı kurulmasına karar verilmesini, dava süresince tedbir nafakası ve hükmün kesinleşmesinden itibaren iştirak nafakası verilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren iştirak nafakasına hükmedilmesini hatalı bulmuştur. Yanlışlıklar yeniden yargılama gerektirmediğinden hüküm fıkrasından "nüfus ve" ibaresini çıkarmış, nafakanın dava süresince tedbir, kesinleşmeden itibaren iştirak nafakası olarak ödenmesine hükmederek kararı oy birliğiyle düzelterek onamıştır.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir DÜZELTEREK ONAMA kararıdır. Kişi, yer ve tutar bilgileri aktarılmamıştır.

Hem ana hem baba yönünden nüfus kaydının düzeltilmesi istenen davada gerçek annenin tespiti asliye hukuk mahkemesinin görevindedir; evlilik dışı doğan çocuğun babasının tespiti talebi babalık davası olarak tefrik edilip aile mahkemesinde görülür (oy çokluğu)

Olay: Nüfusta baba olarak görünen davacı, kızları olarak kayıtlı iki kişinin gerçekte kız kardeşleri olduğunu, babasının evlilik dışı ilişkisinden doğduklarını ileri sürerek anne ve baba adlarının düzeltilmesini istemiştir. Asliye hukuk mahkemesi davayı kabul etmiş, Özel Dairenin bozmasına karşı direnmiştir.

Karar: Hukuk Genel Kurulu, ana ile çocuk arasındaki soybağının doğumla kurulduğunu, yanlış anne kaydının nüfus kaydının düzeltilmesi davasıyla düzeltileceğini, bu davada kayden annenin veya mirasçılarının taraf olması gerektiğini belirtmiştir. Soybağı davalarının Kanunda sayma yoluyla belirlendiğini, evlilik dışında doğdukları anlaşılan kişilerin babasının tespitine yönelik talebin TMK 301'deki babalık hükmüne ilişkin olduğunu, bu talebin tefrik edilerek aile mahkemesince görülmesi gerektiğini açıklamış ve direnme kararını genişletilmiş gerekçeyle oy çokluğuyla bozmuştur.

“Soybağı davaları Kanun’da sayma usulü ile belirlenmiştir. Bu davalar dışında soybağı davası açma imkânı bulunmamaktadır.”

Not: ⚠️ Karar OY ÇOKLUĞUYLA verilmiştir. Azınlık, gerçek anne ve babanın tespitinin öncelikli olduğunu, iki talep birlikte ileri sürüldüğünde asliye hukuk mahkemesinin her ikisine bakması gerektiğini savunmuştur. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Babalık hükmüyle soybağı kurulan çocuk TMK 498 uyarınca baba yönünden evlilik içi hısımlar gibi mirasçı olur; kendisinin yer almadığı eski mirasçılık belgesi iptal edilip yenisi düzenlenir

Olay: Davacı, babası olduğu aile mahkemesi kararıyla tespit edilen ve daha önce ölen kişi adına düzenlenmiş mirasçılık belgesinde yer almadığını belirterek belgenin iptalini ve yeni belge düzenlenmesini istemiştir.

Karar: İlk derece mahkemesi, davacı ile ölen kişi arasındaki soybağının aile mahkemesi kararıyla kurulduğunu, bu kararla davacının TMK 498 uyarınca evlilik içi hısımlar gibi mirasçı olacağını belirterek eski mirasçılık belgesini iptal etmiş ve davacının payı hesaplanarak yeni belge düzenlenmesine karar vermiştir. İstinaf başvurusu esastan reddedilmiş, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi kararı kesin olarak oy birliğiyle onamıştır.

“bu kararla davacının da muris ...'ın 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 498. maddesi gereğince evlilik içi hısımları gibi mirasçı olacağını”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir ONAMA kararıdır; alıntılanan gerekçe İLK DERECE MAHKEMESİNE aittir. Kişi, yer ve tarih ayrıntıları aktarılmamıştır.