TMK Madde 321: Çocuğun Soyadı ve Karşılıklı Yükümlülükler

Çocuğun soyadı soybağını izler: evlilik içinde doğan çocuk babanın, babayla soybağı kurulmamış evlilik dışı çocuk annenin, sonradan evlenme, tanıma veya babalık hükmüyle soybağı kurulan çocuk babanın soyadını alır; tanımayla kazanılan soyadının velayete dayanılarak değiştirilmesi davası aile mahkemesinde görülür

Olay: Evlilik dışında doğan ve babasının tanımasıyla babanın soyadını alan çocuğun soyadının, velayeti elinde bulunduran annenin soyadıyla değiştirilmesi istenmiştir. Davaya asliye hukuk mahkemesi bakmış ve davayı esastan reddetmiştir.

Karar: Yargıtay 8. Hukuk Dairesi, ergin kişilerin ad ve soyadı değiştirme davalarında Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu, ancak ergin olmayan çocuğun soybağıyla kazandığı soyadının velayete dayanılarak değiştirilmesi sorununun TMK 321 ve soybağı hükümlerine göre çözüleceğini belirtmiştir. Aile mahkemelerinin TMK'nın ikinci kitabından doğan aile hukuku dava ve işlerinde görevli olduğunu hatırlatarak, mahkemenin görevsizlik kararı vermesi gerektiği gerekçesiyle kararı oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kararda 2020'de yürürlükten kaldırılan 2006 tarihli nüfus yönetmeliği de anılmıştır. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Babalık davasıyla soybağı kurulduktan sonra baba hanesine geçen evlilik dışı çocuğun soyadının, çocuğun üstün yararına olduğu belirlendiğinde annenin soyadıyla değiştirilmesine ilişkin karar onanmıştır

Olay: Evlilik dışında doğan çocuk annenin hanesine kaydedilmiş, annenin açtığı babalık davasının kabulüyle baba hanesine geçerek babanın soyadını almıştı. Anne, çocuğun okulda ve günlük hayatta sorun yaşadığını, babayla iletişimi olmadığını ileri sürerek soyadının kendi soyadıyla değiştirilmesini istemiştir. Baba, soybağı kararının kesinleşmesinin üzerinden kısa süre geçtiğini ve çocuğun idrak çağında olmadığını savunmuştur.

Karar: İlk derece mahkemesi alınan bilirkişi raporu ve çocuğun yüksek menfaati gözetilerek davayı kabul etmiş; bölge adliye mahkemesi soyadı farklılığının çocuğu olumsuz etkilediğini ve değişikliğin çocuğun yüksek yararına olacağını belirterek istinafı reddetmiştir. Yargıtay 2. Hukuk Dairesi uyuşmazlığı, gebelik ve doğumla ilgilenmediği, çocuğu nüfusa kaydettirmediği kesinleşmiş kararla sabit olan babanın soyadını kullanmanın çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı olarak tanımlamış ve kararı oy birliğiyle onamıştır.

“uyuşmazlık, annenin gebeliği ile, çocuğun doğumu ile ilgilenmediği ve çocuğu nüfusa kaydettirmediği kesinleşmiş mahkeme kararı ile sabit olan babanın soyadını kullanmasının çocuğun üstün yararına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir ONAMA kararıdır; uyuşmazlığın tanımı Daireye, esasa ilişkin gerekçe ilk derece ve bölge adliye mahkemelerine aittir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru kararlarından sonra 2. Hukuk Dairesi, haklı sebep bulunması ve küçüğün yüksek yararının gerektirmesi hâlinde velayet kendisine bırakılan annenin çocuğun soyadının değiştirilmesini isteyebileceğini kabul etmektedir

Olay: Velayet sahibi anne, çocuğun soyadının kendi bekârlık soyadıyla değiştirilmesini istemiştir. Daire'nin ilk bozma kararından sonra bölge adliye mahkemesi, annenin haklı sebebi ve çocuğun üstün yararını ispatlayamadığı gerekçesiyle davayı yeniden reddetmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, Soyadı Kanunu'nun 4/2 hükmünün Anayasa Mahkemesince iptal edildiğini ve Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru kararlarında velayet hakkının çocuğun soyadını belirleme hakkını da kapsadığını açıklamıştır. Bu kararların yalnız başvurucu bakımından bağlayıcı olduğunu, ancak benzer davalarda da ihlal tespit edileceğinin muhakkak göründüğünü ve temel hak ihlallerinin öncelikle olağan kanun yollarında giderilmesi gerektiğini belirtmiştir. Tanık anlatımları, sosyal inceleme raporunda çocuğun uzman huzurundaki beyanı ve çocuğun üstün yararı gözetildiğinde davanın kabulü gerektiği gerekçesiyle kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“Anayasa Mahkemesinin bu kararları sonrasında Dairemizce de, haklı sebep bulunması ve küçüğün yüksek yararının gerektirmesi halinde velayet hakkı kendisine bırakılmış olan annenin çocuğun soyadının değiştirilmesini talep edebileceği kabul edilmektedir.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Aynı gerekçe kalıbı Dairenin 23.01.2025, 27.03.2025 ve 15.05.2025 tarihli bozma kararlarında da yer almaktadır.

İlk derece ve bölge adliye mahkemesinin reddettiği annenin soyadı davasında, toplanan deliller ve tanık beyanlarına göre değişikliğin çocuğun üstün yararına olduğu gözetilmeden verilen ret kararı bozulur

Olay: Velayet sahibi anne, çocuğun soyadının kendi bekârlık soyadıyla değiştirilmesini istemiştir. İlk derece mahkemesi davayı reddetmiş, bölge adliye mahkemesi istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, çocuğun üstün yararı ilkesinin çocuk hukukundaki tüm sorunlarda yol gösteren ve çocuk yararına çözümü emreden en üst ilke olduğunu açıklamıştır. Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tanık beyanlarına göre soyadının annenin bekârlık soyadıyla değiştirilmesinin çocuğun üstün yararına olduğunu belirterek bölge adliye mahkemesi kararını kaldırmış ve ilk derece mahkemesi kararını oy birliğiyle bozmuştur.

“davanın kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kişi bilgileri aktarılmamıştır.

Çocuğa dedesinin bakıp gözettiği dosyada soyadının annenin bekârlık soyadıyla değiştirilmesi çocuğun üstün yararına olduğundan, ilk derece mahkemesinin kabul kararını kaldırıp davayı reddeden bölge adliye mahkemesi kararı bozulur

Olay: Velayet sahibi anne, çocuğun soyadının kendi bekârlık soyadıyla değiştirilmesini istemiştir. İlk derece mahkemesi davayı kabul etmiş; babanın istinafı üzerine bölge adliye mahkemesi hükmü kaldırarak davayı reddetmiştir. Karar anne vekili ve kayyım tarafından temyiz edilmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, çocuğun üstün yararı ilkesini açıkladıktan sonra, toplanan deliller ve özellikle çocuğun dedesi tarafından bakılıp gözetildiği dikkate alındığında soyadı değişikliğinin çocuğun üstün yararına olduğunu belirtmiştir. Davanın kabulü gerekirken ret kararı verilmesini doğru bulmayarak bölge adliye mahkemesi kararını oy birliğiyle bozmuştur.

“Çocuğun üstün yararı, çocuğu ilgilendiren her işte göz önüne alınması zorunlu olan ve belirli bir somut olayda çocuk için en iyisinin ne olduğunu belirlemede dikkate alınan bir ölçüt, bir kılavuzdur.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kararda kayyımın atanma sebebi açıklanmamıştır; kişi bilgileri aktarılmamıştır.

Babanın çocuğa karşı sorumluluklarını yerine getirmeye çalıştığı, iddia edilen güçlüklerin ve değişikliğin çocuğun menfaatine olacağının ispatlanamadığı dosyada annenin soyadı talebinin reddi onanmıştır

Olay: Anne, çocuğun soyadının kendi soyadıyla değiştirilmesini istemiş; baba davanın reddini savunmuştur. Çocuk annesiyle yaşamakta ve ayrılık sürecinde ebeveyn çatışması içinde kalmıştır.

Karar: İlk derece mahkemesi, babanın çocuğuna karşı sorumluluklarını yerine getirmeye çalışan bir yapıda olduğunu, çocuğun babasının soyadını kullanırken karşılaştığı iddia edilen güçlüklerin ve değişikliğin çocuğun menfaatine olacağının kanıtlanamadığını belirterek davayı reddetmiştir. Bölge adliye mahkemesi davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle istinafı reddetmiş; Yargıtay 2. Hukuk Dairesi kararı usul ve kanuna uygun bularak oy birliğiyle onamıştır.

“davacının çocuğun soyadının annenin soyadı ile değiştirilmesinde çocuğun menfaatine olacağı yönündeki iddiaların kanıtlanamadığı, annenin soyadının çocuklara verilmesinde üstün yararın bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir ONAMA kararıdır; alıntılanan gerekçe İLK DERECE MAHKEMESİNE aittir. Kişi bilgileri aktarılmamıştır.

Evlilik içinde doğan çocuğun doğumla kazandığı aile soyadının velayet sahibi annenin soyadıyla değiştirilmesi davası aile hukukuna dayanır; görevli mahkeme aile mahkemesidir

Olay: Boşanmadan sonra velayet kendisine verilen anne, çocuğun soyadının kendi soyadıyla değiştirilmesi için asliye hukuk mahkemesinde dava açmış; mahkeme davayı kabul etmiştir. Özel Dairenin esastan bozma kararına karşı mahkeme direnmiştir.

Karar: Hukuk Genel Kurulu, ergin kişinin haklı sebeple ad ve soyadı değiştirme davalarının nüfus kaydı düzeltme niteliğinde olup asliye hukuk mahkemesinde görüleceğini, ancak somut davanın evlilik içinde doğan çocuğun doğumla kazandığı aile soyadının değiştirilmesine ilişkin olduğunu belirtmiştir. Davanın aile hukukuna dayandığını, aile mahkemesi bulunan yerlerde aile mahkemesinin, bulunmayan yerlerde aile mahkemesi sıfatıyla asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğunu kabul ederek direnme kararını değişik gerekçeyle oy çokluğuyla bozmuştur.

Not: Karar OY ÇOKLUĞUYLA ve DEĞİŞİK GEREKÇEYLE verilmiştir; karşı oydaki üyeler davayı TMK 27 ve Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında asliye hukuk mahkemesinde görülecek bir nüfus kaydı düzeltme davası saymıştır. Hukuk Genel Kurulu aynı gün aynı yönde bir karar daha vermiştir.

Velayet sahibi annenin çocuğun soyadını değiştirme davasında baba yasal hasımdır; baba davaya dahil edilmeden verilen karar hukuken kesinleşmiş sayılmaz ve babanın kararı temyiz etmekte hukuki yararı vardır; dava aile mahkemesinde görülür

Olay: Anlaşmalı boşanmadan sonra velayeti kendisine verilen anne, iki çocuğun soyadının kendi soyadıyla değiştirilmesini asliye hukuk mahkemesinde istemiş; dava kabul edilerek karar kesinleştirilmiştir. Davada taraf gösterilmeyen baba, kararı yıllar sonra öğrenerek yargılamanın iadesini istemiş; talebi sonunda temyiz dilekçesi olarak değerlendirilmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, davanın velayet hakkından kaynaklanan soyadı değişikliği talebine ilişkin olduğunu, aile mahkemesinde görülmesi gerektiğini ve görevin kamu düzenine ilişkin olduğunu belirtmiştir. Kabule göre de çocuk kanun gereği babanın soyadını kullanmaya devam ettiğinden babanın davaya dahil edilmesi gerektiğini, taraf teşkili sağlanmadan verilen kararın hukuken kesinleşmediğini ve babanın savunma hakkının ihlal edildiğini açıklayarak kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“Baba, davaya dahil edilmeden yani taraf teşkili sağlanmadan, davanın kabulüne karar verilerek karar Mahkemece kesinleştirilmiş ise de, davanın yasal hasımı davada taraf edilip yargılama buna göre sonuçlandırılmadan verilen kararın hukuken kesinleştiğinden söz edilemez.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Velayet sahibi anne ancak çocuğun üstün yararı varsa bekârlık soyadının verilmesini isteyebilir; idrak çağındaki çocuğun görüşü alınmadan verilen karar eksik incelemeyle kurulmuş sayılır

Olay: Velayet sahibi anne, çocuğun kendi bekârlık soyadını kullanmasına izin verilmesini istemiştir. İlk derece mahkemesi davayı kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi istinafı reddetmiş; karar davalı tarafından kabul yönünden temyiz edilmiştir. Çocuk dava sırasında idrak çağındadır.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, velayete sahip olmanın anneye soyadını çocuğa kendiliğinden verme hakkı kazandırmadığını ve çocuğun üstün yararının belirleyici olduğunu belirtmiştir. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ile Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3 ve 6. maddelerinin idrak çağındaki çocuğun görüşünün alınmasını öngördüğünü, üstün yarar gerektirirse görüşün aksine karar verilebileceğini açıklamıştır. Çocuğun görüşü alınmadan karar kurulmasını eksik inceleme sayarak kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“Velâyet hakkına sahip davacı anne, çocuğun üstün yararı varsa çocuğa kendi bekarlık soyadının verilmesini isteyebilir. Sadece velâyet hakkına sahip olmak velâyet hakkına sahip davacı anneye bekarlık soyadını çocuğuna kendiliğinden verme hakkını kazandırmaz.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Aynı yönde 2. Hukuk Dairesinin 23.09.2025 tarihli iki kararı bulunmaktadır. Kişi bilgileri aktarılmamıştır.

Annenin soyadı davası sürerken ergin olan çocuk dava ehliyetini kazanır; davaya devam edilip edilmeyeceği konusunda çocuğun irade beyanı alınmadan hüküm kurulamaz

Olay: Velayet sahibi annenin çocuğun kendi soyadını kullanmasına izin için açtığı dava kabul edilmiş, bölge adliye mahkemesi babanın istinafını reddetmiştir. Çocuk, bölge adliye mahkemesi kararından önce on sekiz yaşını doldurmuştur.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, HMK'nın 50-52. maddelerine göre taraf ve dava ehliyetini açıklayarak kişinin ergin olmasıyla aktif dava ehliyetinin bizzat kendisine geçtiğini belirtmiştir. Erginlikten itibaren davaya devam edilip edilmeyeceğine çocuğun karar vereceğini, bu yönde irade beyanı alınmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya açıkça aykırı olduğunu belirterek kararı oy birliğiyle bozmuştur.

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Aynı ilke 11.06.2026 tarihli kararda da uygulanmıştır. Bu dosyada bozmadan sonra verilen karar da ayrıca bozulmuştur (2. HD 01.04.2026).

Dava sırasında ergin olan çocuk soyadının değiştirilmesini özel yetkili vekiliyle isterse dava ergin kişinin soyadı değiştirme davasına dönüşür; görevli mahkeme asliye hukuk mahkemesidir ve babaya karşı pasif husumet yoktur

Olay: Daire'nin, çocuğun ergin olduğu gözetilmeden verilen karar nedeniyle verdiği bozma kararından sonra ergin çocuk, soyadının değiştirilmesini özel yetkili vekili aracılığıyla istemiş; ilk derece mahkemesi bozmaya uyarak davayı yeniden kabul etmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, ergin hâle gelen ve taraf ehliyetine sahip olan çocuğun talebiyle davanın genel yetkili asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğini, soyadı değişikliği davasına dönüşen davada davalı baba yönünden pasif husumet bulunmadığını belirtmiştir. Mahkemenin baba yönünden davayı tefrik ederek husumet yokluğundan reddetmesi, çocuğun talebi yönünden ise aile mahkemesinin görevsizliğine karar vermesi gerektiği gerekçesiyle kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“eldeki davanın genel yetkili Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gerekmektedir ve ayrıca Soyadı değişikliği davasına dönüşen eldeki davada davalı baba yönünden pasif husumet bulunmamaktadır.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir ve aynı dosyada Dairenin 13.05.2025 tarihli bozma kararından sonra verilmiştir.

Somut delil gösterilmeden salt velayet hakkına dayanılarak çocuğa babanın soyadıyla birlikte annenin bekârlık soyadı verilemez; bu konuda yasal düzenleme yoktur ve iki soyadı çocuğun üstün yararına değildir

Olay: Boşanmadan sonra çocuk üzerinde ortak velayet bulunan anne, çocuğun babanın soyadından önce kendi soyadını da kullanmasına izin verilmesini istemiş; somut delil sunmamış, emsal kararlara dayanmıştır. İlk derece mahkemesi davayı kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi baba ile nüfus müdürlüğü temsilcisinin istinafını reddetmiştir.

Karar: Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, soyadını kişiye sıkı surette bağlı bir kişilik hakkı olarak tanımlamış; Soyadı Nizamnamesinin 15. maddesine ve Anayasa Mahkemesinin 2009 kararına atıfla aile soyadından babanın soyadının anlaşılacağını belirtmiştir. Velayetin çocuğun üstün yararını gözetme yükümlülüğü içerdiğini açıkladıktan sonra, çocuğun anne ve baba soyadını birlikte kullanmasının nüfus kayıtlarında ve ileride çocuğun altsoyu açısından karışıklığa yol açacağını, çocuğun zararına dahi olabileceğini belirterek kararları oy birliğiyle bozmuştur.

“Davacı tarafından hiçbir somut delil gösterilmeden, sırf velayet hakkına dayalı olarak çocuğa kadının kızlık soyadının da verilmesi istenemeyeceği gibi, bu konuda yasal bir düzenleme yoktur. Babanın soyadı ile birlikte annenin bekarlık soyadının kullanılmasında çocuğun üstün yararı bulunmamaktadır.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kararda yürürlükten kaldırılmış 2006 tarihli nüfus yönetmeliği hükmü de aktarılmıştır. Benzer iki dosyada bozmadan sonra verilen ret kararları 2026'da onanmıştır.

Anne, önceki evliliğinden doğan çocuğa yeni eşinin soyadını bu yolla verdiremez; istenen soyadı annenin evlenmeden önceki soyadı olmadığı için dava, baba kabul etse bile reddedilmiş ve karar onanmıştır

Olay: Anne, ilk evliliğinden doğan çocuğun, yeni evliliğinden doğan kardeşiyle farklı soyadı taşımaktan rahatsız olduğunu ileri sürerek çocuğun soyadının kendi taşıdığı soyadıyla değiştirilmesini istemiştir. Baba davanın kabulünü istemiştir. Asliye hukuk mahkemesi önce görevsizlik kararı vermiş, dava aile mahkemesinde görülmüştür.

Karar: İlk derece mahkemesi, çocuğun kardeşinden farklı soyadı taşımaktan rahatsız olduğunu kabul etmekle birlikte, istenen soyadının annenin evlenmeden önceki soyadı değil yeni eşinin soyadı olduğunu belirterek davayı reddetmiştir. Bölge adliye mahkemesi istinafı esastan reddetmiş; Yargıtay 2. Hukuk Dairesi kararı oy birliğiyle onamıştır.

“soyadının davacı kadının evlenmeden önceki soyadı olmadığı, yeni eşinin soyadı olduğu anlaşılmakla annenin kızlık soyadını çocuğuna verme hakkı olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir ONAMA kararıdır; alıntılanan gerekçe İLK DERECE MAHKEMESİNE aittir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

TMK 322 aile üyelerinin aile hukukundan doğan yükümlülüklerinin en genel dayanağıdır; mirasçılıktan çıkarma için bu yükümlülüklerin ağır biçimde ihlali gerekir ve yükümlülüğün karşılıklı olduğu gözetilir

Olay: Baba, vasiyetnameyle oğlunu vekâletnameleri kötüye kullandığı ve kendisine hakaret ettiği gerekçesiyle mirasçılıktan çıkarmıştır. Oğul vasiyetnamenin iptalini istemiş; mahkeme çıkarma koşullarının oluştuğunu kabul ederek davayı reddetmiş, Özel Dairenin bozma kararına karşı direnmiştir.

Karar: Hukuk Genel Kurulu, TMK 510/2'deki aile hukukundan doğan yükümlülükler bakımından en genel hükmün TMK 322 olduğunu belirtmiştir. İhlalin, ağır suç düzeyindeki birinci sebeple orantılı biçimde ağır olması gerektiğini, vekâletin kötüye kullanılmasının borçlar hukuku kurallarına göre tartışılacağını ve saygı yükümlülüğünün karşılıklı olduğunu açıklamıştır. Karşılıklı bir tartışmada babaya söylenen hakaret niteliğindeki sözlerin saklı payın elinden alınmasını gerektirecek ağırlıkta olmadığını, çıkarma yerinde görülmezse mahkemenin saklı pay ve tenkis yönünden inceleme yapması gerektiğini kabul ederek direnme kararını bozmuştur.

“aile üyeleri birbirlerine karşı saygı ve anlayış gösterme ve aile onurunu gözetme yükümlülüğü altındadır. Ancak bu yükümlülüğün karşılıklı olduğu gözden uzak tutulmamalıdır.”

Not: Karar birinci ve ikinci uyuşmazlık yönünden OY ÇOKLUĞUYLA, tenkis incelemesine ilişkin üçüncü uyuşmazlık yönünden OY BİRLİĞİYLE verilmiştir; karşı oy ikinci uyuşmazlığa ilişkindir. Kişi ve yer bilgileri aktarılmamıştır.

Mirasçılıktan çıkarma ancak TMK 510'daki sebeplerden birine dayanan ölüme bağlı tasarrufla yapılabilir; mirasbırakan sağlığında dava açarak çocuğunun mirasçılıktan çıkarılmasına karar verilmesini isteyemez

Olay: Baba, oğlunun kendisine hakaret ettiğini, şirketin malvarlığını boşalttığını ve TMK 322'deki yükümlülüklere aykırı davrandığını ileri sürerek oğlunun mirasçılıktan çıkarılmasına karar verilmesi için dava açmıştır.

Karar: Bölge adliye mahkemesi, mirasçılıktan çıkarmanın TMK 510'da sayılan sebeplerden birine dayanılarak yapılan bir ölüme bağlı tasarrufla gerçekleştirilebileceğini, dava açılarak mirasçının mirastan çıkarılmasına karar verilmesinin istenemeyeceğini belirterek istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi kararı usul ve kanuna uygun bularak oy birliğiyle ve kesin olarak onamıştır.

“mirasçılıktan çıkarma TMK 510 uncu madde hükmünde sayılan sebeplerden birine dayanılarak yapılan bir ölüme bağlı tasarruf işlemi ile gerçekleştirilebileceğinden, dava açmak suretiyle mirasçının mirastan iskatı hakkında karar verilmesini istemek mümkün olmadığından”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir ONAMA kararıdır; alıntılanan gerekçe BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE aittir. Kişi bilgileri ve hakaret içerikli sözler aktarılmamıştır.

Bağışlanan çocukların ilgisizliğine ilişkin iddialar doğru kabul edilse bile bu durum kanundan doğan yükümlülüklere önemli ölçüde aykırılık sayılmamış ve bağışlamadan dönme davası reddedilmiştir

Olay: Baba, çocuklarına yüklü miktarda para bağışladığını, çocuklarının kötü sözler sarf ettiğini ve hastalığında kendisiyle ilgilenmediğini, bu nedenle TMK 322'deki yükümlülüklere aykırı davrandıklarını ileri sürerek bağışlamadan dönmüş ve bağışlanan paranın iadesini istemiştir.

Karar: Bölge adliye mahkemesi, bir kısım davacı tanıklarının bağıştan dönme sonucunda menfaati bulunduğunu, davalı tanıklarının ise babaya ilgi ve özen gösterildiğini beyan ettiğini belirtmiştir. İddialar doğru kabul edilse bile bunun kanundan doğan yükümlülüklere önemli ölçüde aykırı davranma kapsamında sayılamayacağını açıklayarak istinafı reddetmiştir. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi, bağıştan dönme koşullarının ispatlanamadığını belirterek kararı oy birliğiyle onamıştır.

“gerek davacının iddia ve beyanlarının ve gerekse davacı tanıklarının beyanlarının doğru olduğu kabul edilse dahi bu durumun yasada geçen "kanundan doğan yükümlülüklerine önemli ölçüde aykırı davranması" kapsamında sayılamayacağı”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiş bir ONAMA kararıdır; alıntılanan gerekçe BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE aittir. Tutar ve kişi bilgileri aktarılmamıştır.

Babanın boşanmadan sonra çocuğuyla ilgilenmemesi ve aralarında duygusal ilişki kurulamaması duygusal ve ahlaki değerlerle ilgilidir; bakım borcunun nafakayla yerine getirildiği dosyada manevi tazminat gerektirmez

Olay: Ergin çocuk, anne ve babası ayrıldığında birkaç aylık olduğunu, babasının kendisini arayıp sormadığını, nafakayı ancak icra yoluyla ödediğini ve babalık sorumluluklarını yerine getirmediğini ileri sürerek babasından manevi tazminat istemiştir. Çocuğun soyadı daha önce annenin açtığı davada annenin soyadıyla değiştirilmişti. İlk derece mahkemesi davayı kısmen kabul etmiş, bölge adliye mahkemesi tazminatı artırmıştır.

Karar: Yargıtay 4. Hukuk Dairesi, manevi tazminatın kişilik değerlerine hukuka aykırı saldırıdan doğan zararın giderilmesi olduğunu ve TBK 58'in kusur sorumluluğunu düzenleyen TBK 49'un devamı olduğunu açıklamıştır. Babanın iştirak ve yardım nafakası yükümlülükleriyle bakım borcunu yerine getirdiğini, çocuğun kişilik değerlerine yönelik hukuka aykırı bir davranışına ilişkin somut delil bulunmadığını belirtmiştir. Her üzüntü veren olayın manevi tazminat hakkı doğurmayacağını belirterek davanın tümden reddi gerektiği gerekçesiyle kararı oy birliğiyle bozmuştur.

“Davalı ve davacı arasında fiili olarak duygusal ve kişisel bir ilişkinin tesis edilememesi, davalı babanın çocuğuna karşı ilgisiz kalması ise duygusal ve ahlaki değerlerle ilgili olup manevi tazminat gerektiren durumlardan değildir.”

Not: Karar OY BİRLİĞİYLE verilmiştir. Kararda TMK 322'ye değinilmemiştir; kart, yükümlülük ihlalinin tazminat sonucunu göstermek için alınmıştır. Tutar ve kişi bilgileri aktarılmamıştır.